உன் காதல் ஒரு வெகுமதி

இருப்பினில் மையம் கொள்ள

இயல்பாய் அன்பு செய்யும்

என்னை ஆட்கொள்ளும் 

உன் காதல் ஒரு வெகுமதி...

இருத்தலில் கடினம் பல 

சகித்துச் செல்லும் பண்பில்

என் சகியே உன் மனம்

எந்நாளும் ஓர் நிறைமதி...

அவனிடம் கேட்டு வைத்தேன்

அன்பே! உனை என் வரமாக

தந்தும் அரவணைத்த பூரணை

மதியாள் மாதங்கி தயவால் 🌿

காவியம் என காதல் பணி செய்து

ஆவியை ஒன்றாக்கி உணர்த்திடும்

அற்புத யோகத்தின் வழியே நீயென

நானென்ற பேதம் விலக்கிடுவோம்...

வினய மானுடத்தின் வீம்புகளை

நாம் துறக்கின்ற வழியில் அன்பே

வேதனை வெந்துயர் என்பதெல்லாம்

ஈசனின் வழியில் இல்லையடி...

களைப்பற்ற மனம் தந்து உத்திர

வழியில் உயர்வான காட்சியெல்லாம்

காட்டிடும் தாயெனும் தலைமை

இனியும் நமக்கு தயவு செய்யும்....

கவிதை எழுதிட பணித்திட்ட காலை

என்னை கடிதமாய்‌ மாற்றி வைக்கும் 

உதயனின் இதயம் இன் தமிழால்

உனை இனிதென நாளும் பற்றும்...

#மாதங்கியான்

நீ எந்தன் காதல் சிறை

உள்ளத்தை உன்னிடம் தர வைத்து

உருக்கத்தை அவன் 

வாங்கிக் கொண்டான் 🪷🪷

உயிர் என்று உடல் ஒன்று கொண்டு

 உலவுகின்ற காலமெல்லாம்

உன் நினைவும் என்னில் 💞💞💞

 

காலங்களில் தானெழுந்து

புதியதாய் இன்னிசை கவி பாடும்

பழகிய வார்த்தைகள் தான்...✍️✍️

புதியதைப் போல் தோற்றம் கொண்டு

என் மௌனத்தை மொழிபெயர்க்கும்..🌙🌙

பதுமை அவள் இருப்பின் நேரத்தில்

பாவையோடு பேசிட மொழி மறந்து

வேலையில் மூழ்கும் காலம்...👥👥

புகையில்லா தொடர் வண்டியோடு

அழைக்காமல் மனம் தானே செல்லும்

நான் அறியா வலை தான் அன்பே.👩‍❤️‍👨.

எனை வீழ்த்தி உனதாக்கிய நீதான் 

பரம்பொருள் எனக்குச் செய்த

அன்பெனும் காதல் சிறை 💘💘

நெஞ்சம் உறைந்த காலம் பின்னும்

நீடுழி வாழும் உன் இருப்பில்

நான் என்றும் இருப்பேன்

❤️🧡💛💚💙💜🤎🖤

#மாதங்கியின்_மைந்தன் 

#உதயகீதம்

உன் நினைவே என் தவம்

 மௌனமாய் பல காலம் அமர்ந்திருந்து

மதங்கரின் செல்வி 💞

உன்னை மனத்தினுள்

நினைத்திருந்து.... 

அறிவாய் அன்பே

            

நான் கேதுவின் ராஜாளி 

முட்களை சுமந்து கொண்டு இருக்கின்றாய்...

முளைத்து விட்ட மலர் வனத்தின் 

வாசம் எட்டவில்லை உனக்கு...

விரைந்து வாருங்கள் தேசத்தந்தையே

 

காந்தி ஜெயந்தி

வாய்மையின் வல்லமைக்கு 

ஆகச் சிறந்த அடையாளமே...

காதல் எனும் காத்திருப்பு

 

அன்பியலே உன் அருகாமை

ஒன்றுதான் தொலையாத

துயரங்களைதொலைக்கும்...

அக இருள் மன மாயை

தனை விலக்கத்தான் என்

காதலே என்னை நீங்காதிரு...

அகம் மலரட்டும்

 என்னை நான் என்ற

தன்முனைப்பு தன்னால்

கரைந்து போகும் அத்தருணம் அது....

அறியும் மனதும் அறிவும்

தன் முகவரியை இழந்து விட

தொலைந்த ஒன்று எங்கே செல்லும்...